กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 วัดเส้าหลิน
เวลาก็เหมือนน้ำในฟองน้ำ บีบสักหน่อยก็มีออกมาเสมอ
หลังผ่านไประยะหนึ่ง เย่ซุ่ยเหรินจับเอวพลางกล่าวลาเผ่าเสวียนหมิง แล้วกลับมายังเผ่ามนุษย์
“ให้ตัวเป่า ฉือหัง และวานรหกหูมาพบข้า” ทันทีที่กลับมา เย่ซุ่ยเหรินก็สั่งให้ตัวเป่าและพวกมาพบ
“คารวะท่านอาจารย์”
“ท่านอาจารย์!”
“วานรหกหูคารวะท่านอาจารย์”
…
ไม่นานวานรหกหูและพวกก็มารวมตัวกันตรงหน้าเย่ซุ่ยเหริน แล้วคารวะเขาพร้อมกัน
“ไม่เลว ช่วงนี้พวกเจ้าบำเพ็ญขยันขันแข็งกันมาก ถึงกับอยู่ในระดับเซียนทองคำต้าหลัวขั้นปลายกันหมดแล้ว…หืม ตัวเป่ากับฉือหังบรรลุระดับมหาเซียนทองคำต้าหลัวขั้นสูงสุดแล้ว!” เมื่อสัมผัสพลังบำเพ็ญของทุกคน เย่ซุ่ยเหรินก็ตกใจจนไม่อยากเชื่อ