เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85 สังหารอสูรร้ายแห่งโกลาหล
สมบัติวิเศษแห่งบุญกุศล เมื่อนำไปสังหารศัตรูย่อมไม่ก่อกรรมสัมพันธ์ ต่อให้หงจวินคำนวณหยั่งรู้ ก็ไม่มีทางรู้ว่าเป็นฝีมือผู้ใด
หอกไม้สุ่ยได้รับการหล่อเลี้ยงจากเย่ซุ่ยเหรินมาโดยตลอด ยังไม่เคยใช้สังหารศัตรู คราวนี้สังหารอสูรร้ายแห่งโกลาหล จึงนับเป็นการบูชาหอก
หากหอกไม้สุ่ยแทงทะลุได้ทุกสิ่ง เชือกหยินหยางก็เป็นสมบัติวิเศษสำหรับควบคุมที่ดีที่สุด เมื่อมีอาภรณ์หอคอยสูงสุดด้วย เย่ซุ่ยเหรินก็แทบไม่มีจุดอ่อน
นอกจากนั้น เย่ซุ่ยเหรินยังไม่เคยต่อสู้อย่างจริงจัง การออกล่าสัตว์อสูรดุร้ายคราวนี้จึงเป็นโอกาสดีที่จะเพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้
“เริ่มได้” เขาสะบัดมือ เชือกหยินหยางในมือเย่ซุ่ยเหรินพลันยืดยาวขึ้น จากนั้นก็ทำตามเจตจำนงของเขา พันรัดอสูรร้ายแห่งโกลาหลไว้แน่น
ในเวลาเดียวกัน ประกายเย็นเยียบวาบขึ้นจากหอกไม้สุ่ย ฉึก! หอกแทงทะลุกึ่งกลางหว่างคิ้วของสัตว์อสูรดุร้าย
“ไม่จริงกระมัง อ่อนแอขนาดนี้เชียว?” ตามความเข้าใจของเย่ซุ่ยเหริน สัตว์อสูรดุร้ายน่าจะแข็งแกร่งมาก ทว่าหลังจากต่อสู้กัน เขากลับยืนงง รู้สึกว่าสัตว์อสูรดุร้ายก็มีแค่นี้เอง!