เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ฝูซีกลับชาติมาเกิด
“เช่นนั้นข้าควรเผชิญหน้ากับฝูซีอย่างไร?” อย่างไรเสียฝูซีก็เป็นพี่ชายของหนี่ว์วา เหยี่ยนจือซื่อไม่รู้ว่าควรเผชิญหน้าเขาอย่างไร
“เรื่องนี้มีอะไรเล่า? สมควรตีก็ตี
เหยี่ยน อย่าแบกภาระทางใจเลย เนื้อที่คลอดออกมาจากตัวเจ้า ก็คือลูกของเจ้า ฟ้าดินยิ่งใหญ่ มารดายิ่งใหญ่ที่สุด
ข้าไม่สนว่าในชาติก่อนเจ้าเป็นใคร เมื่อมาเกิดเป็นลูกของพวกเรา ก็มีเพียงฐานะเดียว นั่นคือบุตรชายแห่งเผ่ามนุษย์ หากไม่เชื่อฟังก็ตีเสีย” เมื่อเทียบกับความกังวลของเหยี่ยนจือซื่อแล้ว เย่ซุ่ยเหรินกลับไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่
ในสายตาเย่ซุ่ยเหริน ไม่ว่าดวงวิญญาณของฝูซีจะเก่งกาจเพียงใด สุดท้ายก็ยังต้องเป็นตัวอ่อนของเย่ซุ่ยเหรินอยู่ดี
ในเมื่อเป็นตัวอ่อนของเย่ซุ่ยเหริน ก็ต้องเชื่อฟังแต่โดยดี ไม่เช่นนั้นก็ต้องถูกตี
การสั่งสอนลูกก็ต้องตีนี่แหละ ลูกไม่เชื่อฟัง ส่วนใหญ่ก็เพราะตีน้อยไป ตีเพิ่มอีกสักหลายหน เดี๋ยวก็ดีเอง
“ลูกชายจะตีกี่ทีก็ได้ แต่ลูกสาวไม่ได้นะ” เหยี่ยนจือซื่อจ้องเย่ซุ่ยเหรินแล้วแก้คำพูดทันที