เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 สังหารบรรพชนพ่อมดจู้หรง
แต่บรรพชนพ่อมดจู้หรงไม่ถอยหนี กฎแห่งไฟแผ่ขึ้น กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วฟ้าดิน ปราณอำมหิตที่ถูกข่มเอาไว้มาโดยตลอดก็ปะทุขึ้น ทำให้จู้หรงคลุ้มคลั่งและหยิ่งผยองเหนือผู้คน ครอบงำทั่วฟ้าคราม
ในเวลาเดียวกัน ง้าวของบรรพชนพ่อมดจู้หรงก็ปรากฏขึ้นในมือของจู้หรง กฎแห่งไฟแผ่คลุมง้าว เขาชิงลงมือก่อน
“ฆ่า!” เผ่าพ่อมดเป็นเผ่าคลั่งการต่อสู้อยู่แล้ว ยิ่งศัตรูมาก จู้หรงก็ยิ่งฮึกเหิม
เสียงคำรามของบรรพชนพ่อมดจู้หรงสะเทือนดาวไท่อิน จนฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นคลื่น คมดาบเพลิงยาวหมื่นจั้งพุ่งตรงไปยังอสูรร้ายแห่งโกลาหล
“เหตุใดพลังของพวกเขาจึงเพิ่มขึ้นมากเพียงนี้?” เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังของจู้หรง เส้นเลือดบนใบหน้าตงหวงไท่อีก็ปูดโปน
ตงหวงไท่อีสัมผัสได้ว่าร่างของจู้หรงเปลี่ยนแปลงไปพลิกฟ้าคว่ำดิน ไม่เพียงควบคุมปราณอำมหิตได้อย่างสมบูรณ์ การควบคุมกฎเกณฑ์ก็ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
สิ่งสำคัญที่สุดคือ จู้หรงไม่ได้สูญเสียสติเมื่อปลดปล่อยปราณอำมหิต