เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 หลอมแปรอีกาทองคำ เพลิงแท้สุริยัน
“ข้า…ข้าผิดไปแล้ว!” ร่างของลู่ยาสั่นสะท้าน ก่อนจะร่วงหล่นลงมาเช่นกัน
ลู่ยารู้สึกได้ว่าตนยังเหลือลมหายใจเฮือกสุดท้าย ทว่าสติเริ่มเลือนหาย แล้วเขาก็หลับตาลง
“เอ๊ะ อีกาทองคำตัวนี้ยังไม่ตายหรือนี่” ท่ามกลางความพร่าเลือน ลู่ยาได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น จากนั้นร่างก็พลันเบาหวิวและปรากฏขึ้นในห้วงมิติประหลาด
“ฮ่า ๆ สำเร็จแล้ว! ตะวันทั้งสิบปรากฏพร้อมกัน อีกาทองคำทำให้ขวาฟู่หมดแรงตาย ต้าอี้ มหาพ่อมดจึงหันกลับมาสังหารอีกาทองคำทั้งสิบ ตี้จวิ้นกับซีเหอคงคลุ้มคลั่งแน่!” นักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีซ่อนตัวอยู่ในที่ลับมาตลอด เมื่อเห็นต้าอี้สังหารอีกาทองคำทั้งสิบก็ยินดีเสียจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
“ศิษย์พี่ รีบลงมือเก็บศพอีกาทองคำทั้งสิบมา พวกมันเป็นถึงบุตรของตี้จวิ้นกับซีเหอ ทั้งยังมีต้นกำเนิดเพลิงแท้สุริยัน หากหลอมแปรได้ย่อมมีประโยชน์มหาศาล” นักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีมิได้เพียงยุแยงให้แตกคอกันเท่านั้น พวกเขายังคิดหลอมแปรซากอีกาทองคำเพื่อชิงเพลิงแท้สุริยัน นี่เป็นวาสนาใหญ่