เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 นักพรตเจี่ยอิ่นและจุ่นถีกู้ยืมบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
“เอาละ ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง อย่าร้องไห้เลย หากพวกเจ้ายอมรับเงื่อนไขของข้าสักสองสามข้อ ข้าจะชี้แนะให้พวกเจ้าบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ได้ทันที
ทั้งยังบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ภายในสิบปีด้วย” เย่ซุ่ยเหรินส่ายหน้า ฝืนยิ้มแล้วบอกให้นักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีลุกขึ้น
“จริงหรือ?” เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ซุ่ยเหริน นักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีก็ยิ้มออกมาพร้อมเสียงหัวเราะ ราวกับคว้าฟางช่วยชีวิตไว้ได้
“แน่นอน... ข้อแรก ถ่ายทอดมหาค่ายกลที่พวกเจ้ารู้ให้ข้า
ข้อสอง ถ่ายทอดอิทธิฤทธิ์ทั้งหมดที่พวกเจ้าบำเพ็ญให้ข้า
ข้อสาม ไปหาหมิงเหอเหล่าจู่ ขอค่ายกลแม่น้ำโลหิตและค่ายกลโลหิตมารกลืนฟ้ากลืนปฐพีมาให้ข้า
ข้อสี่ พวกเจ้าต้องสาบานว่า หลังบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว จะไม่วางแผนเล่นงานเผ่ามนุษย์ของข้า ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม
ข้อห้า ข้าต้องการดอกบัวทองคำบุญกุศลสิบสองกลีบในมือพวกเจ้า” โลกภายในกายของเย่ซุ่ยเหรินมั่นคงแล้ว ขั้นต่อไปคือประทับมหาค่ายกลเลื่องชื่อในโลกบรรพกาล