เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 เจี่ยอิ่น เตรียมถูกหลอกจนร้องไห้
“ช่างเถิด ปล่อยให้พวกเขาหยั่งรู้มรรคากันไป พวกเราไปดูสถานการณ์ของเผ่ามนุษย์กัน” เย่ซุ่ยเหรินและคนอื่น ๆ ปิดด่านบำเพ็ญในตำหนักจักรพรรดิมนุษย์มานานกว่า 10,000 ปีแล้ว หงอวิ๋นเป็นห่วงเผ่ามนุษย์มาก
โดยรวมแล้ว หงอวิ๋นไม่วางใจนักพรตเจี่ยอิ่น นักพรตจุ่นถี และหมิงเหอเหล่าจู่
หงจวินคือลม นักพรตเจี่ยอิ่น นักพรตจุ่นถี และหมิงเหอเหล่าจู่เป็นกองขี้สามกอง พอลมพัดทีเดียว กลิ่นเหม็นก็ฟุ้งไปทั่วขุนเขา
“บัดซบ เหตุใดเผ่ามนุษย์ถึงกลายเป็นเช่นนี้?” เมื่อสัมผัสได้ถึงสถานการณ์ของเผ่ามนุษย์ หงอวิ๋นก็เดือดดาล
หงอวิ๋นพบว่าตลอด 10,000 ปีที่ผ่านมา เผ่ามนุษย์แทบไม่มีพัฒนาการใด ๆ กลับกัน การจากไปของเย่ซุ่ยเหรินและสมาชิกแกนหลัก 10,000 คน ทำให้อารยธรรมมนุษย์ถดถอยลง
สิ่งที่สัมผัสได้ชัดเจนที่สุดคือชะตาวาสนาของเผ่ามนุษย์ด้อยกว่าเมื่อก่อน นี่เป็นสิ่งที่หงอวิ๋นไม่อยากเห็นที่สุด
“อย่าคิดเช่นนั้นเลย เผ่ามนุษย์จะพึ่งพาจักรพรรดิสุ่ยอยู่ตลอดไม่ได้ พวกเขาต้องเติบโตด้วยตนเอง ข้าคิดว่าเป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว” หลังจากสัมผัสอย่างละเอียด เจิ้นหยวนจื่อก็พอจะยอมรับได้