เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 เผ่าพ่อมดกล้าหาญ ไม่หวั่นความยากลำบาก
“ฮ่า ๆ ๆ สหายเต๋าเจิ้นหยวนจื่อ เจ้านี่ช่างน่าสนใจจริง ๆ ปล่อยมดปลวกออกมาทำไมกัน?” เย่ซุ่ยเหรินถูกเจิ้นหยวนจื่อปล่อยออกมา ดึงดูดสายตาของทุกคนทันที
เมื่อก้งกง บรรพชนอู๋ กวาดตามองพลังบำเพ็ญของเย่ซุ่ยเหริน ก็หัวเราะออกมาโดยตรง เซียนเสวียนคนหนึ่ง พวกเขาไม่อยู่ในสายตาจริง ๆ (ถ้ำสวรรค์หลอมรวมเป็นหนึ่ง หลินอีตอนนี้จึงนับเป็นเซียนเสวียน)
“สหายเต๋าเจิ้นหยวนจื่อ นี่หมายความว่าอย่างไร?” บรรพชนแม่มดเสวียนหมิงก็แสดงสีหน้าไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าเหตุใดเจิ้นหยวนจื่อจึงโยนเซียนเสวียนออกมาคนหนึ่ง หรือจะให้พวกเขากิน? ประเด็นคือเย่ฉงเหรินตัวเล็กเกินไป ไม่พอให้ติดซอกฟันด้วยซ้ำ
เรื่องนี้ก็ไม่แปลก หากมิได้ดำรงอยู่ในรูปกายมรรคาแต่กำเนิด ร่างของตี้เจียง บรรพชนอู๋ จะสูงถึง 9,100 กิโลเมตร ส่วนบรรพชนอู๋คนอื่นสูง 9,000 กิโลเมตร เย่ซุ่ยเหรินยืนต่อหน้าพวกเขา อย่างมากก็เป็นเพียงเหาตัวหนึ่ง (คลิกดูภาพ)