เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 เปิดระบบแลกบุญกุศลอีกครั้ง คัมภีร์เต้าเต๋อ
“จักรพรรดิสุ่ย ท่านตีข้าให้สลบไปเลยดีหรือไม่ ข้าเขินอาย” เมื่อเข้าไปในห้องหอ เหยี่ยนจือซื่อก็เขินอายอย่างยิ่ง จึงขอให้เย่ฉงเหรินตีตนให้สลบ
“ชิ เป็นสามีภรรยากันแล้ว ยังจะเขินอะไรอีก
มา ไปอาบน้ำก่อน ข้าจะหาอะไรให้เจ้ากินสักหน่อย…” ในฐานะผู้ที่วิญญาณข้ามภพมา เย่ฉงเหรินรู้จักดูแลความรู้สึกของเหยี่ยนจือซื่อเป็นพิเศษ
เมื่อมองจากอีกมุมหนึ่ง นี่ก็เป็นผลกระทบจากวัฒนธรรมสุนัขเลียแข้งเลียขา ลองคิดดูสิ ต้องถูกล้างสมองมากแค่ไหน จึงจะเอาใจผู้หญิงได้ถึงเพียงนั้น
ถึงจะยอมรับประโยคนั้นได้ว่า “ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเป็นคนตัดสินใจ ข้าต้องการเป็นคนตัดสินใจเอง ข้าไม่อยากให้เจ้าซื้อของขวัญให้ข้าเพียงเพราะข้าอยากได้ แต่ต้องเป็นเพราะเจ้าอยากมอบของขวัญให้ข้า เจ้าจึงมอบให้ข้า”
“ซุ่ย นี่กินได้แน่หรือ”
“เชื่อฟัง…ดูด…”
…………