กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ไม่หลงกล
…
…
เฉินม่อกำลังจะลงมือ แต่พอเห็นหน้าคนที่มา ก็อดรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่ได้ “เอ่อ... ทำไมนายถึงมาที่นี่ล่ะ”
“เป็นอะไรไป เห็นฉันเป็นผีร้ายตาขาวหรือไง”
ผู้ที่มาเยือนคืออู่เฉิน เขายกถุงส้มจีนมาวางไว้ข้างเตียง
“นายก็จริง ๆ เลย คนอื่นยิงปืน นายไม่หลบหน่อยเหรอ ยังจะมาอ้างตัวว่าเป็นบุตรแห่งเทพอีก โคตรโง่เลยนะ”
เฉินม่อเบิกตากว้าง
“พี่ใหญ่ นี่พูดจาภาษามนุษย์หรือเปล่า กระสุนปืนเชียวนะ ให้ผมทนรับมันแบบนั้นเหรอ คิดว่าผมเป็นซูเปอร์แมนหรือไง”
“มีเทพทั้งเจ็ดคุ้มครองอยู่ กับซูเปอร์แมนก็ไม่ต่างกันหรอก”