กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 ฉันเป็นสายลับแฝงตัวจริงๆ
…
เพียะ ๆ!!!
“หยุดตีได้แล้ว หยุดตี! ถ้ายังตีอีก ฉันจะลงมือแล้วนะ!!!”
เฉินม่อรู้สึกว่าตบปากสิบครั้งยังน้อยไป จึงคว้าพื้นรองเท้ามาฟาดท้ายทอยผู้อำนวยการเสิ่นไม่ยั้ง
“ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่าจะไม่ตบหน้า! แล้วทำไมถึงตีหัวด้วยล่ะ!” ผู้อำนวยการเสิ่นหลบหลีกอย่างทุลักทุเล
หลังจากวิ่งไล่กันอยู่ครึ่งชั่วโมง
ผู้อำนวยการเสิ่นที่หน้าช้ำตาบวมจ้องเฉินม่อซึ่งสวมรองเท้าเรียบร้อยแล้ว
“นายใช้อำนาจแก้แค้นส่วนตัวหรือเปล่าเนี่ย? สาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานแล้วยังต้องตบหน้ากันอีกหรือ? นี่มันเว่อร์กว่าพี่น้องร่วมสาบานในสวนท้อเสียอีก”
เฉินม่อหยิบบุหรี่มาคาบไว้