กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 ความโง่เขลาติดตามดุจเงาตามตัว
…
“อู่คง ฉันคือพระถังซัมจั๋ง อาจารย์ของนาย ยังไม่คุกเข่าก้มหัวอีก!”
เฉินม่อประนมมือทั้งสองข้าง สีหน้าเคร่งขรึมเปี่ยมบารมี
พูดจบ เขาก็รีบเดินไปอีกฝั่งแล้วทิ้งตัวคุกเข่าลงกับพื้น เลียนเสียงลิงว่า:
“อาจารย์ อาจารย์มาที่นี่ได้ยังไง? ศิษย์คิดถึงอาจารย์เหลือเกิน…”
เมื่อเห็นการสวมบทบาทอันยอดเยี่ยมของเฉินม่อ
หวังหงก็อ้าปากกว้างอีกครั้ง เอ่ยอย่างสะใจว่า:
“ที่แท้ไอ้หนุ่มนี่ก็มีบุคลิกชอบแสดงนี่เอง ฮ่า ๆ…”
“ถ้าอยู่ในยุคมนุษย์ อย่างน้อยไอ้หนุ่มนี่ก็ไปเป็นนักแสดงได้”