กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 กลับบ้านไปเป็นสายลับแฝงตัว?
…
ครูใหญ่จางเบิกตาโต มองโจวหรูเลี่ยงราวกับกำลังถามว่า:
“ดูฉันเหมือนไอ้โง่หรือไง?”
เขาคว้าอากาศตรงหน้าโดยตรง พริบตานั้นแขนขวาของโจวหรูเลี่ยงก็แหลกละเอียด!
อ๊ากกกก!
โจวหรูเลี่ยงกุมหัวไหล่ที่แขนหายไป นอนอยู่ในโลหิตที่ไหลนองพร้อมกรีดร้องอย่างเจ็บปวด
“หึ คิดจะเล่นลูกไม้กับฉัน นายยังอ่อนหัดไปหน่อย”
โจวหรูเลี่ยงรอให้ครูใหญ่จางทายหัวหรือก้อยเสร็จก่อน แล้วค่อยพลิกมือทั้งสองข้างสลับกันเพื่อโกง
ฉลาดใช้ได้ น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่เฉินม่อ