เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 ผมไม่ปลอบใครหรอกนะ
หยางอวิ๋นจิ่งไม่เห็นด้วยกับคำพูดของจวนฮวาจึงพูดกับเธอว่า
“เสี่ยวเจี้ยนก็คือเสี่ยวเจี้ยน แม่เขาก็คือแม่เขา เขาก็คือเขา วันนี้เราต้องไปหาเธอให้ได้ ถ้าคุณปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปแบบนี้ แม่เขาก็จะคิดว่าคุณตกลงหย่าแล้ว คุณต้องไปบอกเธอว่าคุณไม่อยากหย่า”
“อวิ๋นจิ่ง เราไปกันแบบนี้จะดีจริง ๆ เหรอ?”
ในใจพี่สาวจวนฮวายังคงอยากให้เสี่ยวเจี้ยนเป็นคนเลือกเอง ดูสภาพของเธอตอนนี้แล้วยังต้องอดทนอีก หยางอวิ๋นจิ่งไม่รู้จะพูดกับเธออย่างไรดี จึงบอกเธอว่า
“ไป เราไปกัน”
พอมาถึงหน้าประตูบ้านแม่ของเสี่ยวเจี้ยน หยางอวิ๋นจิ่งก็เคาะประตูแรง ๆ เดิมทีหญิงชราผู้อาวุโสกำลังนอนหลับสบายอยู่ ถูกเสียงเคาะประตูปลุกให้ตื่น
จนใจต้องลุกขึ้นมาเปิดประตู พอเปิดประตูเห็นว่าเป็นจวนฮวา สีหน้าของหญิงชราผู้อาวุโสก็ไม่ดี มองเธอแวบหนึ่งแล้วถามว่า
“ยังจะมาอีกทำไม? ลูกชายฉันก็จะหย่ากับเธอแล้ว ยังจะมาที่บ้านฉันอีกทำไม เมื่อวานไม่ใช่ทำตัวเด็ดขาดดีหรอกเหรอ? เก่งจริงก็อย่ากลับมาอีกเลยสิ”