เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 196:อยากให้กิจการไม่ดีก็ยังไม่ได้
สวีซานหมิงอดถามเพิ่มอีกประโยคไม่ได้
"ไม่ใช่ยังมีหลี่ป๋อคอยช่วยพวกคุณอยู่หรือไง"
สวีซานหมิงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงถามแบบนั้น ในใจเขาเชื่อหยางอวิ๋นจิ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาแค่อิจฉาเท่านั้น ขอเพียงพูดถึงหลี่ป๋อ อารมณ์เขาก็พลันไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"พรุ่งนี้หลี่ป๋อจะไปแล้ว กลับตัวเมืองอำเภอ พี่สาวจวนฮวาจะไปส่งเขา คืนนี้ฉันเลี้ยงข้าวเขาและพี่สาวจวนฮวาที่ร้านอาหารของเรา แล้วก็ เขายังให้ปากกาหมึกซึมฉันมาด้วยหนึ่งด้าม ฉันก็เลยเก็บไว้ในกระเป๋า เมื่อก่อนฉันไม่เคยให้รองเท้าหนังเขาไปคู่หนึ่งหรือไง เขาก็เลยให้ปากกาหมึกซึมฉันมา"
พูดจบ หยางอวิ๋นจิ่งก็เดินออกไป หยิบปากกาหมึกซึมด้ามนั้นออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้สวีซานหมิงพร้อมพูดว่า
"ปากกาหมึกซึมด้ามนี้เธอเก็บไว้เถอะ ตอนปกติเธอทำบัญชีก็ต้องใช้เขียน ฉันโดยทั่วไปไม่ได้ใช้หรอก"
ในใจสวีซานหมิงตอนนี้ดีใจมาก การกระทำของหยางอวิ๋นจิ่งทำให้ความไม่สบายใจก่อนหน้านี้ของเขาหายไปหมด เขาถามเธอซ้ำอีกครั้ง
"ฉันถือไว้จริง ๆ นะ"