เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 ฉันอยากเก็บไว้ให้เด็กๆ ใช้
เมื่อถูกหยางอวิ๋นจิ่งซักถาม เกาหงกลับรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด จึงพูดกับหยางอวิ๋นจิ่งอย่างมั่นใจ
“ตอนนั้นเป็นเวลาเรียน ดิฉันกำลังสอนอยู่ดีๆ จู่ๆ เธอก็ขอเข้าห้องน้ำ ไม่เพียงขัดจังหวะการสอนของดิฉัน ยังส่งผลกระทบต่อนักเรียนคนอื่นในห้องที่กำลังฟังการสอนอีกด้วย”
หยางอวิ๋นจิ่งไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเธออย่างมาก จึงพูดกับเธอ
“ในเวลาเรียนมีนักเรียนไปห้องน้ำเป็นเรื่องปกติ คุณไม่ยอมให้เธอไปห้องน้ำ แล้วยังปล่อยให้เด็กทั้งห้องหัวเราะเยาะเธอ คุณเป็นครู ไม่ปลอบใจเธอ แถมยังหัวเราะเยาะเธอพร้อมกับนักเรียนคนอื่นด้วย คุณคิดว่าการกระทำแบบนี้ของคนเป็นครูสมเหตุสมผลหรือ”
“ฉันไม่สมเหตุสมผลตรงไหน ฉันก็บอกแล้วว่า เวลาเรียนห้ามไปห้องน้ำ เป็นลูกของพวกคุณเองที่ไม่ฟัง”
หยางอวิ๋นจิ่งกับเกาหงต่างก็คิดว่าตัวเองไม่ผิด เห็นว่าทั้งสองกำลังจะทะเลาะกัน มีคนในห้องทำงานเดียวกันไปตามผู้อำนวยการโรงเรียน ไม่นานนัก
ผู้อำนวยการโรงเรียนก็มาถึง เห็นหยางอวิ๋นจิ่งมา ก็เดินไปพร้อมรอยยิ้ม
“คุณผู้ปกครองท่านนี้ มีเรื่องอะไรค่อยๆ พูดนะครับ ผมจะอธิบายให้ฟัง”