เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ถูกแม่สามีรังแก
เห็นหญิงชราผู้อาวุโสร้องไห้เสียใจ ป้าซุนที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้จึงตะโกนออกมา
"จะหลอกคนกันได้ยังไงกัน ป้าสวี อย่าเสียใจไปเลย เดี๋ยวฉันจะไปถามแม่ของหลิวลิ่วฮวาให้รู้แล้วรู้รอด เป็นแม่คนแท้ ๆ เลี้ยงลูกสาวออกมาได้แบบนี้ ไม่มีส่วนรับผิดชอบเลยสักนิดหรือไง"
หยางอวิ๋นจิ่งดึงตัวป้าซุนไว้ บอกให้ใจเย็น ๆ "ป้าซุน ต่อให้ป้าไปถาม นางก็ไม่ยอมรับหรอก เรื่องนี้พวกเราแค่รู้ไว้ก็พอ อย่าไปเอะอะโวยวายเลย ต่อให้ไปก็ไม่เกิดประโยชน์ ต่อไปก็อย่าถือว่าสวีเจียเหมยเป็นคนในบ้านเราก็แล้วกัน"
หลังจากเศร้าใจแล้ว หญิงชราผู้อาวุโสก็คิดว่าหยางอวิ๋นจิ่งพูดถูก เช็ดน้ำตาสองสามที มองพวกนางแล้วพูดว่า
"ฉันไม่เป็นไร แค่โมโหขึ้นมาแป๊บเดียว อย่าไปหาครอบครัวนั้นเลย ต่อไปสวีเจียเหมยก็ไม่ใช่คนในบ้านฉัน อย่างนี้ก็ดี ฉันไม่ติดค้างอะไรนางแล้ว"
ในใจหญิงชราผู้อาวุโสรู้สึกโล่งขึ้น แต่ก็ยังโกรธที่หลิวลิ่วฮวาหลอกนาง เห็นหญิงชราผู้อาวุโสไม่เป็นไรแล้วและมีคุณปู่ผู้เฒ่าเป็นเพื่อนอยู่ หยางอวิ๋นจิ่งกับป้าซุนจึงออกมา
สองคนออกไปย่างปลาต่อ ย่างเสร็จแล้วก็เรียกหญิงชราผู้อาวุโสกับคุณปู่ผู้เฒ่าออกมากินด้วยกัน หญิงชราผู้อาวุโสดีขึ้นมากแล้ว ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงกินปลาในลานบ้าน
ระหว่างกินปลา ป้าซุนพูดกับหยางอวิ๋นจิ่งว่า