กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 เขาอยากได้โดยไม่ลงแรง
ที่โต๊ะอาหาร สวีโม่หยางแทะขาไก่ พลางพูดกับสวีซานหมิง
“พ่อ พอพรุ่งนี้เราหยุดเรียน พ่อพาเราไปเล่นสเก็ตน้ำแข็งที่แม่น้ำในหมู่บ้านได้ไหม?”
หญิงชราผู้อาวุโสขัดขึ้น “ไม่ได้นะ โม่หยาง เธอเป็นผู้หญิง จะซนไม่ได้ เธอลืมขาของพี่ชายไปแล้วหรือ พอหยุดเรียนแล้ว พวกเธอก็อยู่บ้านเล่นเป็นเพื่อนย่าดี ๆ นะ?”
สวีซานหมิงก็ไม่เห็นด้วย “ใช่ เล่นสเก็ตน้ำแข็งมันอันตรายเกินไป อย่าไปเลยดีกว่า”
เห็นทุกคนคัดค้าน สวีโม่หยางจึงเลิกพูด “งั้นก็ได้”
เห็นหญิงชราผู้อาวุโสตอนนี้ขาเจ็บ ต้องอยู่ในห้องทุกวันน่าเบื่อมาก หยางอวิ๋นจิ่งจึงเสนอ