กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 601 ต้องถอดเสื้อผ้าก่อน...
“เอ่อ...”
ตอนนี้ซูเฉินมึนงงไปหมด เขาไม่คิดเลยว่าเยว่หลิวหลีจะถามประโยคแบบนี้ ทำเอาเขากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
อีกอย่าง เย่เว่ยยางไปพูดเรื่องแบบนี้กับเยว่หลิวหลีได้ยังไง หรือว่าเพื่อนสนิทจะคุยกันได้ทุกเรื่องจริง ๆ?
ระหว่างที่ซูเฉินยังอึดอัด เยว่หลิวหลีเห็นเขาไม่พูดอะไรสักที ก็รู้สึกผิดหวังขึ้นมา เธอพูดว่า “คนขี้เหนียว ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าคุณไม่ยอม ดูท่าชีวิตนี้ฉันคงต้องเป็นแบบนี้ต่อไป เฮ้อ”
พอซูเฉินได้ยินคำพูดนี้ และเห็นท่าทางเศร้าผิดหวังของเธอ ในใจเขาก็เหมือนถูกสะกิด
ตอนนี้เขาค่อย ๆ ได้สติและเริ่มเข้าใจความหมายของเยว่หลิวหลี ที่แท้เยว่หลิวหลีหมดหนทางแล้วพอดีได้รู้วิธีนี้จากเย่เว่ยยาง เธอจึงอาศัยความกล้าหลังเมาเหล้าเอ่ยถามเขา