กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 575 จากนี้ไปฉันคือผู้บัญชาการเขี้ยวหมาป่า
“พรวด!!!”
เกาเทียนชื่อกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ยังมีเศษเนื้อปนออกมาด้วย!
ตอนนี้เขารู้สึกเจ็บปวดไปทุกส่วนของร่างกาย แค่หายใจก็กลายเป็นเรื่องยากแล้ว
แค่ถูกเหวี่ยงกระแทกครั้งเดียว เขาก็ทำให้โขดหินสูงกว่าสองเมตรแตกละเอียดเป็นผุยผง ส่วนตัวเองก็บาดเจ็บสาหัสที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา!
เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดทางร่างกาย สิ่งที่รุนแรงกว่าในใจตอนนี้คือความตกตะลึงและหวาดกลัว
ทำไมซูเฉินถึงมีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้?
มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!
เขารีบหันกลับไปมอง เห็นซูเฉินอยู่ใกล้มากแล้ว กำลังเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน
คราวนี้เขามองเห็นชัดแล้วว่าเป็นซูเฉิน ไม่ผิดแน่ ไม่ใช่คนอื่นปลอมตัวมา