กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 566 [จักรพรรดิหยก] ลงมือ
แม้จะพูดแล้วเหมือนเกิดขึ้นในชั่วพริบตา แต่เวลาที่ผ่านไปจริง ๆ มีเพียงพริบตาเดียวเท่านั้น ทว่า [จื่อเวย] ก็ตายสนิทแล้ว
ซูเฉินบาดเจ็บไม่น้อย แต่ยังไม่ถึงขั้นเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว เขาหันกลับกลางอากาศ ส่งยิ้มเยาะเย้ยและยโสให้ [ชิงฮวา] ก่อนจะข้ามแม่น้ำกว้างกว่าร้อยเมตรไปในวินาทีถัดมา แล้วหายลับเข้าไปในป่าฝั่งตรงข้าม
[ชิงฮวา] คิดจะไล่ตามไปฆ่าซูเฉินตามสัญชาตญาณ แต่ในวินาทีถัดมาก็นึกถึงภาพ [จื่อเวย] ถูกซูเฉินสังหารอย่างโหดเหี้ยมขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ใจของเขาพลันฝ่อจนไม่กล้าตามไป