กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 544 ผู้ล่ากับเหยื่อ
“จักรพรรดิครามเป็นอะไรไป ทำไมยังไม่จับตัวซูเฉินกลับมารายงาน?”
ขณะเดียวกันในส่วนลึกของหน่วยงานราชสำนักสวรรค์ จักรพรรดิทมิฬขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดอย่างไม่พอใจ
เขากำหมัดคลายหมัดไปมาอยู่ตลอด คิดจะไปสั่งสอนซูเฉินด้วยตัวเองอย่างสาสม
ตอนนี้เวลาใกล้ผ่านไปสิบนาทีแล้ว จักรพรรดิครามกลับยังไม่มา ทำให้เขาไม่พอใจมาก
หรือจักรพรรดิครามคิดจะกินรวบ จัดการซูเฉินคนเดียว?
เขาไม่ยอมแน่!
เขาต้องดูถูกเหยียดหยามซูเฉินอย่างหนักสักยก ถึงจะระงับโทสะได้
ตอนนี้โกวเฉินเองก็ไม่สบอารมณ์ คิดว่าจักรพรรดิครามออกไปนานเกินไปแล้ว เขารอจนเริ่มหมดความอดทน
อีกทั้งไม่รู้ทำไม ลึก ๆ ในใจเขาถึงรู้สึกไม่ดีอยู่ตลอด คล้ายกำลังจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น