กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 ฉันถามแก ฮวาเซิงเป็นคนที่แกฆ่าใช่ไหม
ซูเฉินเดินออกจากสำนักงานของเขี้ยวหมาป่า หลี่ฮ่าวกำลังรออยู่ไม่ไกล เขาจึงเดินเข้าไปหา
หลี่ฮ่าวขยี้ก้นบุหรี่ดับแล้วลุกขึ้น พูดกับซูเฉินว่า “ไปเถอะ ฉันจะพานายไปจัดการขั้นตอนรายงานตัว”
ท่าทีของเขาเรื่อยเฉื่อย อ้อยอิ่ง ให้ความรู้สึกเหมือนรำคาญอยู่ตลอด
ไม่ใช่ว่าซูเฉินจะวางท่าถือตัว แต่ท่าทีของหลี่ฮ่าวทำให้คนรู้สึกไม่สบายใจจริง ๆ
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ชายสี่คนก็เดินออกมาจากด้านข้าง ขวางทางพวกเขาไว้
พวกเขาทุกคนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นสูง ในจำนวนนี้มีสองคนอยู่ขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นเจ็ดและอีกสองคนอยู่ขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นแปด เมื่อยืนรวมกันก็แผ่แรงกดดันดุดันออกมา ไม่น้อยไปกว่าขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นเก้าเลย