กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 496 ราวกับผีเสื้อที่ปีกหัก
ทันทีที่เห็นฮวาเยว่หรง แววตาของซูเฉินไหววูบไปชั่วขณะ เพียงครึ่งวินาทีเท่านั้น ก่อนจะกลับมาเป็นปกติทันที
คนส่วนใหญ่ในงานไม่ทันสังเกต ยังคงเห็นเขาสุขุมและสงบนิ่งเหมือนเดิม ไม่มีความรู้สึกผิดหรือหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
แต่ก็มีคนหนึ่งสังเกตเห็น นั่นคือฮวาเยว่หรงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาและกำลังสบตากัน
อันที่จริงซูเฉินรู้สึกผิดและละอายใจขึ้นมาชั่วขณะ ก็เพราะสบตากับฮวาเยว่หรงนี่เอง
ด้วยสภาพจิตใจและระดับการบำเพ็ญของซูเฉินในตอนนี้ เขาไม่น่าจะพลาดท่ากับเรื่องง่าย ๆ แบบนี้
เขาเองก็เคยคิดไว้ว่าคืนนี้อาจได้พบฮวาเยว่หรงในงานเลี้ยง แต่สิ่งเดียวที่ไม่คาดคิดคือสภาพของเธอ รวมถึงแววตาโศกเศร้าและเจ็บปวดคู่นั้น