กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486 ถูกหานเชียนโหรวเห็นเข้า
กระสุนชุดนี้ยิงประตูกระจกจนแตกกระจายทันที เศษแก้วร่วงกราว เผยให้เห็นภาพภายในห้องน้ำ
ซูเฉินไม่ได้อยู่ข้างใน ห้องว่างเปล่า
หานเชียนเสวี่ยชะงักไป เธอไม่ได้คิดว่าจะฆ่าซูเฉินได้ง่าย ๆ อยู่แล้ว ที่ทำไปส่วนใหญ่ก็แค่อยากระบายโทสะ แต่อย่างน้อยก็น่าจะทำให้ซูเฉินตกใจบ้าง
แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน ซูเฉินไม่อยู่ข้างในได้ยังไง?
จากนั้นหานเชียนเสวี่ยก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเงยหน้ามองขึ้นไป แล้วก็เห็นซูเฉินกางแขนขาเกาะกำแพงทั้งสองด้านไว้เหมือนแมงมุม พยุงตัวอยู่บนนั้น