กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 475 ทวงทุกสิ่งที่สูญเสียไปกลับคืนมา!
เซียวไฉ่อินที่ยังอยู่ในอ้อมแขนของซูเฉินก็เงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง
ซูเฉินเห็นปฏิกิริยาของพ่อลูกคู่นี้แล้วเข้าใจดีว่าพวกเขาต้องเผชิญความคับข้องใจและทุกข์ทรมานมามากเพียงใด การได้กลับมาเห็นเดือนเห็นตะวันอีกครั้งสำคัญกับพวกเขามากแค่ไหน!
ในชั่วขณะนั้น ซูเฉินสัมผัสได้อย่างแท้จริงว่าสิ่งที่เขาทุ่มเทไปในช่วงนี้ล้วนมีความหมาย
เขาไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง เขาไม่ได้ต่อสู้เพื่อตัวเอง ข้างหลังเขายังมีผู้คนอีกมากที่รอให้เขาช่วยเหลือ
ซูเฉินเผยรอยยิ้มสดใส ไม่ได้ตอบคำถามของทั้งคู่ตรง ๆ แต่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ช่วงนี้พวกคุณคงไม่ได้กินอิ่มกันดี ๆ สักมื้อเลยสินะ ออกไปกินข้าวที่ร้านกันไหม กินไปคุยไป”