กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 453 พยุงฉันลงเขา
หานเชียนเสวี่ยที่อยู่ไกลออกไปเห็นเหวินเหรินมู่ลงมือกับซูเฉินโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด ความเร็วของพวกเขาสูงจนเธอมองตามไม่ทัน ทำให้ในใจเธอตึงเครียดอย่างยิ่ง
เธอได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ ขอให้เหวินเหรินมู่ตีซูเฉินให้ตายไปเสีย จะได้จบปัญหาทีเดียวและกำจัดศัตรูคนนี้ไปตลอดกาล
ผลลัพธ์เป็นไปตามที่เธอคิดจริง ๆ ซูเฉินไม่ใช่คู่มือของเหวินเหรินมู่เลย เพิ่งปะทะกันก็เสียเปรียบ ถูกโจมตีจนต้องถอยร่นไม่หยุด
แต่ขณะที่หานเชียนเสวี่ยคิดว่าซูเฉินต้องตายแน่ ๆ เหวินเหรินมู่กลับหยุดมือกะทันหัน จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มพูดคุยกัน
เพราะอยู่ไกลเกินไป หานเชียนเสวี่ยจึงไม่ได้ยินว่าพวกเขาคุยอะไรกัน ได้แต่ร้อนใจอยู่ตรงนั้น