กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 เหวินเหรินมู่สติแตกแล้ว
“ซูเฉิน!!!”
เมื่อเหวินเหรินมู่เห็นซูเฉินกระโดดลงจากหน้าผา เขาก็สติแตกอย่างสิ้นเชิง แผดเสียงคำรามด้วยความโกรธ!
โดยเฉพาะหลังจากซูเฉินกระโดดลงจากหน้าผาแล้ว ยังชูนิ้วกลางให้เขา เป็นท่าทางที่ดูหมิ่นกันอย่างที่สุด!
บนใบหน้ายังมีรอยยิ้มเยาะน่าชังนั่นอีก นี่เป็นการหยามเขาอย่างที่สุด ทำให้เขาคลุ้มคลั่งจนควบคุมตัวเองไม่อยู่!!
เขาพุ่งพรวดขึ้นไปถึงยอดเขา มาถึงริมหน้าผาแล้วคิดจะไล่ตามซูเฉินไปโดยสัญชาตญาณ…
แต่ชั่วขณะถัดมา เมื่อเห็นหุบเหวลึกสุดหยั่งใต้หน้าผาที่มีระยะดิ่งลงไปกว่า 1,000 เมตร หากตกลงไป ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นแปดอย่างเขาก็ต้องเละเป็นเนื้อบด เขาก็กลัวขึ้นมาทันทีและรีบหยุดเท้า