กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 437 การยั่วยุของอัลตันซัง
แต่เขานึกไม่ออกชั่วขณะว่าตรงไหนที่ไม่ชอบมาพากล ขณะที่กำลังจะลองค้นหาความรู้สึกนั้นอย่างละเอียด ซูเฉินก็เอ่ยปากตัดความคิดเขาเสียก่อน
ฟางถูจำต้องล้มเลิกความคิดนั้นไปชั่วคราว แล้วทำตามจังหวะของซูเฉิน
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ค่อยวางใจ จึงถามเพิ่มอีกประโยค “ปรมาจารย์ซู คุณแน่ใจหรือว่าจะยอมสวามิภักดิ์ต่อประเทศเทียนหลงจริง ๆ”
ซูเฉินมองเขา “นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่พวกคุณต้องการหรือไง ตอนนี้กลับใจแล้วหรือ”
ฟางถูรีบส่ายหน้า “ไม่ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย แค่หลักฐานความผิดของอู๋ซวี่...”
ซูเฉินตัดบท “ต้องเอามาให้ฉันทันที”