กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389 สิ้นใจ
“ซูเฉิน ตอนนี้ปล่อยฉันได้หรือยัง พ่อฉันทำตามที่นายต้องการแล้ว”
อู๋เจี้ยนเย่หดคอ พูดอย่างระมัดระวังสุดขีด เห็นได้ชัดว่าขี้ขลาดและหวาดกลัว
ตอนนี้เขากลัวซูเฉินยิ่งกว่าตอนเจอพ่อของตัวเองเสียอีก
ซูเฉินปรายตามองอู๋เจี้ยนเย่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย บัดนี้รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปหมดแล้ว สีหน้าเคร่งขรึมของเขายิ่งทำให้อู๋เจี้ยนเย่รู้สึกถึงแรงกดดันแห่งอำนาจ จนเอาแต่หวาดผวาไม่หาย
“นายคบกับหานเชียนเสวี่ยอยู่เหรอ?” ซูเฉินนั่งลงแล้วเอ่ยถาม ตอนนี้ในห้องเละเทะไปหมด ไม่มีที่ไหนอยู่ในสภาพสมบูรณ์เลย
อาจารย์ยุทธ์ทั้งแปดคนนั้นยังนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย