กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379 เมื่อกี้ท่าทางของเธอต่ำต้อยน่าสมเพชจริง ๆ
“บ้าเอ๊ย! บ้าเอ๊ย!”
“พวกงี่เง่านั่นปล่อยให้ซูเฉินหนีไปได้ พวกมันกินหญ้าแทนข้าวหรือไง!”
“ทางการที่ว่าน่ะ ก็มีแต่พวกไร้ความสามารถที่กินเงินเดือนแต่ไม่ทำงาน!!”
หานเชียนเสวี่ยเพิ่งกลับถึงบ้าน ก็กำลังระเบิดอารมณ์อย่างหนัก
ตอนนี้เธออยู่ในสภาพคลุ้มคลั่ง ขว้างปาข้าวของและอาละวาดไปทั่ว ใบหน้าเต็มไปด้วยทั้งความโกรธและหวาดกลัวจนบิดเบี้ยว
พวกคนรับใช้ในบ้านต่างตกใจ รีบกลับไปหลบในห้อง ไม่กล้าเข้าไปขวางทางเธอ
ซูเฉินหนีไปได้แล้ว!
ตอนหานเชียนเสวี่ยรู้ข่าวนี้ เธอหน้ามืดวูบ เกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่จนเป็นลม
สำหรับเธอ เรื่องนี้เหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ เลวร้ายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้!!