กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 371 ดูท่าพวกนายจะรู้จักฉันสินะ
สีหน้าของเสิ่นเล่อชิงเมื่อครู่ทำให้ซูเฉินรู้สึกแปลก ๆ เขาสัมผัสได้ราง ๆ ว่าเธอดูเหินห่างและเย็นชากับเขามากขึ้น
แต่พอลองสังเกตให้ดี ความรู้สึกนั้นกลับหายไป
ขณะที่เขากำลังสงสัย เสิ่นเล่อชิงก็เอ่ยถามเสียงเบา ดวงตาเป็นประกายทั้งคาดหวังและประหม่า “คุณซู ทำแบบนี้จะไม่ส่งผลกระทบกับคุณจริง ๆ หรือ?”
ซูเฉินยิ้มพลางตอบ “วางใจได้ เจ้าพวกกระจอกนี่ ต่อให้มัดรวมกันก็ยังแตะปลายเท้าฉันไม่ถึง”
พอได้ยินดังนั้น เสิ่นเล่อชิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอกลัวว่าจะทำให้ซูเฉินเดือดร้อน
แม้ตอนนี้ความทรงจำเกี่ยวกับซูเฉินในหัวของเธอจะหายไปแล้ว แต่ความใจดียังคงอยู่ เธอไม่อยากทำให้ใครต้องพลอยเดือดร้อน