กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 275 หวังดีแต่กลับถูกมองเป็นความร้าย
เมื่อเทียบกับความสุขุมของเซียวไฉ่อินแล้ว จูซิงหยวนดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เขากำอาวุธในมือแน่น เกร็งไปทั้งตัว เดินตามหลังซูเฉินกับเซียวไฉ่อินอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะเผลอเหยียบอะไรเข้า
“พวกเราคงไม่เจอสัตว์ร้ายหรอกใช่ไหม?”
จูซิงหยวนลดเสียงถาม
หลังจากเฮลิคอปเตอร์ส่งพวกเขาลงแล้วก็บินจากไป ตอนนี้ในป่ากว้างใหญ่เหลือเพียงเสียงหายใจของพวกเขาเอง กับเสียงเท้าเหยียบกิ่งไม้แห้งเป็นครั้งคราวก็ยังมีเสียงต่าง ๆ ที่สายลมพัดผ่าน และเสียงแมลงหรือนกสัตว์ร้องดังมาจากไกล ๆ เป็นระยะ