กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 263 เกมล่าเหยื่อ
ความทุลักทุเล ความตื่นตระหนก และความหวาดกลัว ปรากฏบนตัวหลิวฮวาอย่างชัดเจนในเวลานี้
เขาวิ่งไปไกลหลายร้อยเมตร จนแน่ใจว่าซูเฉินไม่ได้ตามมา จึงค่อยโล่งใจขึ้นเล็กน้อย หยุดวิ่งแล้วหอบหายใจเฮือกใหญ่
พวกลูกเศรษฐีไม่กี่คนที่วิ่งตามมาข้างหลังหอบจนแทบไม่ไหวกันตั้งนานแล้ว ต่างยืนเท้าเอวกัน
สำหรับพวกลูกเศรษฐีเสเพลที่ร่างกายทรุดโทรมเพราะเหล้ากับเรื่องกาม การให้วิ่งรวดเดียวไกลขนาดนี้ นับว่าลำบากเกินกำลังพวกเขาอยู่บ้างจริง ๆ
แต่ต่อให้เหนื่อยแค่ไหน พวกเขาก็ไม่กล้าหยุดวิ่ง เพราะเมื่อครู่ซูเฉินทำให้พวกเขาหวาดกลัวมากเกินไป ทิ้งบาดแผลในใจไว้ไม่น้อย