กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 260 คุก เข่า ลงซะ!
“ดี ดี ดี! ในนครมังกรยังไม่มีใครกล้าทำให้ฉันเสียหน้าแบบนี้” หลิวฮวามองซูเฉินอย่างอำมหิตแวบหนึ่ง ก่อนพูดกับจูซิงหยวนว่า “ไอ้แซ่จู แกแน่มาก! ฉันอุตส่าห์ใจดีพาแกมาเที่ยว พาแกมารู้จักผู้มีอำนาจระดับสูงสุดของนครมังกร แล้วแกตอบแทนฉันแบบนี้ใช่ไหม!”
คนอีกหลายคนที่มากับหลิวฮวาก็แสดงความเป็นศัตรูต่อจูซิงหยวนกับซูเฉินเช่นกัน
ชั่วขณะนั้นจูซิงหยวนรู้สึกกดดันอย่างหนัก เหงื่อไหลชุ่มแผ่นหลัง
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องจะพัฒนาไปในทางนี้ มันต่างจากที่เขาคาดไว้ตั้งแต่แรกโดยสิ้นเชิง
ว่ากันตามจริง เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของซูเฉิน เพราะซูเฉินไม่ได้มาสายจริง ๆ ทั้งยังมาก่อนเวลา 10 กว่านาที