บทที่ 257 ปฏิเสธอย่างสุภาพ

บทที่ 257 ปฏิเสธอย่างสุภาพ

จากภาพที่หานเชียนโหรวเห็นเมื่อครู่นี้ คงยากที่จะไม่คิดเลยเถิด

ในใจเธอรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

หานเชียนเสวี่ยไม่ได้คิดมากขนาดนั้น เธอกัดฟันพูดว่า “เขาตีก้นฉันตั้งหลายที!”

“แล้วต่อจากนั้นล่ะ?”

“ต่อจากนั้นอะไร?”

“เขาแค่ตีก้นเธอเท่านั้นหรือ?” หานเชียนโหรวถามอย่างสงสัย

หานเชียนเสวี่ยร้อนใจขึ้นมาทันที เพิ่มเสียงพูดว่า “อะไรที่ว่าแค่ตีก้นฉันเท่านั้น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาตีแรงขนาดไหน แต่ละครั้งเจ็บแทบตาย! ฉันว่าน่าจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งสัปดาห์กว่าจะหาย ไอ้ซูเฉินบ้าเอ๊ย!”