บทที่ 247 ตบหนึ่งฉาด

บทที่ 247 ตบหนึ่งฉาด

“เหลวไหล!”

อู๋เจี้ยนเย่ร้องลั่นอย่างร้อนรน รีบอธิบาย “อย่าไปฟังที่มันพูดเหลวไหล ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นเลย!”

ซูเฉินพูดว่า “นายร้อนตัวแล้ว”

“ร้อนตัวบ้านแกสิ!” อู๋เจี้ยนเย่ด่ากราด ชี้หน้าซูเฉินแล้วตะคอก “ซูเฉิน แกกล้าใส่ร้ายฉัน โรงงานของแกอย่าหวังว่าจะได้ปลดผนึก รอเจ๊งไปได้เลย!”

ความแค้นใหม่เก่าประดังเข้ามาพร้อมกัน ทำให้อู๋เจี้ยนเย่แทบเสียสติ แววตาที่มองซูเฉินเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยแดงก่ำ

ความตื่นเต้นของเขาทำให้บาดแผลช่วงล่างกำเริบ เจ็บแปลบเหมือนโดนเข็มทิ่ม ความรู้สึกด้านลบยิ่งพลุ่งพล่านและยิ่งเกลียดซูเฉินมากขึ้น