กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 241 ต่ำช้าสุด ๆ
เมื่อแน่ใจว่าราชครูฮวาออกไปแล้ว ซูเฉินถึงค่อยคลายใจที่เกร็งมาตลอดและถอนหายใจเบา ๆ
ช่วยไม่ได้ เมื่อครู่ราชครูฮวาสร้างแรงกดดันให้เขาไม่น้อย ราวกับกำลังเต้นรำอยู่บนคมมีด
“นายกลัวพ่อฉันมากหรือ?”
จู่ ๆ ก็มีเสียงถามด้วยความสงสัยดังมาจากข้าง ๆ ทำให้ซูเฉินตึงเครียดขึ้นอีกครั้งทันที
วินาทีถัดมาเขาก็กลับมาสงบ มองฮวาเยว่หรงแล้วยิ้มขื่น “ก็กลัวอยู่บ้าง ยังไงฉันก็เผลอฆ่าหยางเถี่ยตาย”
ฮวาเยว่หรงมองเขาแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันคุยกับพ่อจนเข้าใจแล้ว เขาจะไม่เล่นงานนายเพราะเรื่องนี้”
“คุณหนูฮวา ขอบคุณมาก” ซูเฉินกล่าวด้วยความซาบซึ้ง