กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 237 ทุกคนต่างเสียใจภายหลัง
รอยยิ้มของเฉิงเฟยฉือแข็งค้างอยู่บนใบหน้า ความฮึกเหิมและความภาคภูมิใจเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความกระอักกระอ่วน
ไม่ใช่แค่เขา คนอื่น ๆ ต่างอ้าปากค้างกันหมด ราวกับถูกจี้จุดจนแข็งทื่อ ตกตะลึงกันไปหมด
ทุกคนพร้อมใจกันสงสัยว่าตัวเองตาฝาดหรือเปล่า เซียวไฉ่อินผู้สูงส่งขนาดนั้นจะเดินเข้ามาทักซูเฉินก่อนทำไม?
แถมยังมีสีหน้าตื่นเต้นปนกระวนกระวายแบบนั้นอีก?
เรื่องนี้มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!
แรงกระแทกจากภาพตรงหน้าครั้งนี้ไม่ต่างจากเจอผีกลางวันแสก ๆ เลยด้วยซ้ำ!
ตอนนี้ข่งอวิ๋นเมิ่งอ้าปากค้าง สูญเสียความสง่างามและความหยิ่งทะนงที่เคยมีไปหมด ดูเสียอาการอย่างเห็นได้ชัด