กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 234 ไม่ไว้หน้าเลยสักนิด
ไม่ใช่ว่าซูเฉินอยากอวดเก่ง แต่เขาเริ่มเบื่อหน่ายกับเรื่องนี้เต็มทีแล้ว
ทว่าหลังจากเงียบไปชั่วครู่ เสียงหัวเราะครืนใหญ่ก็ดังขึ้น พวกเขาราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ… ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม ตอนนี้นายเป็นประธานกรรมการของกลุ่มบริษัทแล้วเหรอ?”
“ซูเฉิน ไม่เจอกันตั้งหลายปี นายกลายเป็นคนชอบพูดเล่นขนาดนี้ไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ”
“ซูเฉิน ฉันรู้ว่านายคงทำใจลำบากที่จากลูกเศรษฐีกลายมาเป็นแบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็โกหกต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นไม่ได้นะ ท่าทีแบบนี้จะให้เพื่อนเก่าอย่างพวกเราช่วยนายได้ยังไง?”