กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 232 ซูเฉินตกต่ำถึงขนาดนี้เลยหรือ
“ให้ตายสิ ฉันตาฝาดหรือเปล่า เฉิงเฟยฉือเจอซูเฉินจริง ๆ ด้วย?”
“เป็นซูเฉินจริงเหรอ ฉันจำได้ว่าหลังเรียนจบเขาก็หายตัวไป ไม่เคยติดต่อกับพวกเราอีกเลย”
“นั่นสิ เขายังไม่ได้เข้ากลุ่มของพวกเราด้วยซ้ำ”
“มีเรื่องบังเอิญขนาดนี้เลยเหรอ เฉิงเฟยฉือดันเจอซูเฉินพอดี?”
“ฮ่า ๆ นายเชื่อเหรอ โลกกว้างขนาดนี้ ดันมาเจอซูเฉินพอดีในวันงานเลี้ยงรุ่น เฉิงเฟยฉือต้องตั้งใจไปหาซูเฉินแล้วลากมาร่วมงานแน่ ๆ”