กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 230 เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายในอดีต
ซูเฉินเงยหน้าขึ้น ก็เห็นคนหลายคนยืนอยู่ตรงหน้า มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ทุกคนมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ ส่วนคนที่พูดกับเขาคือชายคนหนึ่งในชุดสูท แต่งตัวหล่อเหลา
“คุณคือ?”
ซูเฉินถามอย่างสงสัย เขานึกไม่ออกชั่วขณะว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
เมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าซูเฉินจำตัวเองไม่ได้ สีหน้าก็ฉายแววไม่พอใจขึ้นมาทันที ดูบึ้งตึงลงเล็กน้อย
ผู้ชายที่ยืนข้าง ๆ พูดว่า “ไม่ใช่มั้ง ซูเฉิน พวกเราเป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่ากันนะ ผ่านไปไม่กี่ปี นายก็จำพวกเราไม่ได้แล้ว?”
ผู้ชายอีกคนพูดว่า “ฉันว่าเขาไม่ได้จำพวกเราไม่ได้หรอก แต่แค่ไม่กล้าทักต่างหาก ฮ่า ๆ”
พอคนอื่นได้ยินก็พากันหัวเราะลั่น