กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 209 หนีตามกัน?
ในตอนนี้หานเชียนโหรวรู้สึกน้อยใจจริง ๆ เธอยอมเสียสละถึงขนาดนี้แล้ว แต่ซูเฉินก็ยังไม่เชื่อเธอ
กลายเป็นว่าสองวันที่ผ่านมา เธอทรมานใจกับความรู้สึกของตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว
เธอกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาแดงก่ำ พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล ก่อนลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับซูเฉินด้วยเสียงเย็นชาว่า “ฉันพูดชัดเจนหมดแล้ว จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่นาย”
พูดจบเธอก็เดินจากไปทันที
แต่ในตอนนั้นเอง ซูเฉินคว้าข้อมือเธอไว้ ดึงเธอเอาไว้
“เดี๋ยวก่อน”
เมื่อซูเฉินจับมือไว้ หานเชียนโหรวก็ใจสั่น สีหน้าเย็นชาของเธอพังลงทันที กลับมาอ่อนโยนขึ้น
ถึงอย่างนั้นภายนอกเธอก็ยังทำท่าทีโกรธ “ในเมื่อนายไม่เชื่อฉัน แล้วจะรั้งฉันไว้ทำไม?”