กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 202 คราวหน้าถ้าฉันไม่ได้อยู่ข้างนาย ต้องหาผู้หญิงคนอื่นมารักษา
“ซูเฉิน นายทำอะไร รีบปล่อยฉันลง!”
เสิ่นเล่อชิงร้องเสียงหลง
ซูเฉินจูบเธอที่ริมฝีปาก แล้วพูดกลั้วหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “เธอบอกว่าจะช่วยให้ฉันหายดีไม่ใช่หรือ? แค่ฉีดยาให้เธอสักเข็ม ฉันก็หายแล้ว”
เสิ่นเล่อชิงที่เป็นผู้หญิงผ่านการแต่งงานมาแล้ว จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าสายตาแบบนี้ของซูเฉินหมายความว่าอะไร เขาตั้งใจจะทำเรื่องน่าอายแบบนั้นกับเธอชัด ๆ!
เสิ่นเล่อชิงไม่ปฏิเสธว่าการทำเรื่องแบบนั้นกับซูเฉินเป็นเรื่องวิเศษจนหาใดเปรียบ ครั้งก่อนที่ทำกันไปครั้งหนึ่งก็ทำให้เธอคิดถึงไม่รู้ลืม แม้แต่ตอนทำงานกลางวันเธอยังใจลอยตั้งหลายครั้ง