กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 199 เฮ้อ โทษฉันเอง
หลังหมัดสุดท้ายซัดหยางเถี่ยจมลงไปในดิน ซูเฉินก็ยืดตัวขึ้น รู้สึกสบายไปทั้งร่าง!
เขาสูดหายใจลึก ๆ รู้สึกเบิกบานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ที่สำคัญไม่ใช่เพราะเอาชนะหยางเถี่ยได้ แต่เพราะเมื่อครู่เขาเพิ่งผ่านการต่อสู้อันดุเดือดสะใจ เรียกได้ว่านี่เป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา!
ยังสะใจกว่าตอนที่เขาสู้หนึ่งต่อสามกับเจียงเซิงและคนอื่น ๆ เมื่อหลายวันก่อนเสียอีก
ขณะเดียวกัน เขายังมองเห็นความแข็งแกร่งของตัวเองได้ชัดเจนขึ้น กายาศักดิ์สิทธิ์มังกรแท้ทรงอำนาจขนาดนี้ แม้จะห่างกันหนึ่งขั้นพลังย่อย เขาก็ยังเอาชนะคู่ต่อสู้ได้