กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 193 หยางเถี่ยร้อนใจแล้ว
“เยว่หรง ดีเหลือเกิน ในที่สุดเธอก็หายแล้ว!”
ฟางฮ่าวเจี๋ยดีใจจนแทบคลุ้มคลั่ง กางแขนออกแล้วพุ่งเข้าไปกอดฮวาเยว่หรง แววตาฉายประกายเจ้าเล่ห์วูบหนึ่ง
ไม่ผิด เขาจงใจทำแบบนี้ คิดจะฉวยโอกาสกอดฮวาเยว่หรงสักทีเพื่อเอาเปรียบ
ฮวาเยว่หรงถอยหลังหลบอ้อมกอดของเขาทันที คิ้วขมวดเข้าหากัน ใบหน้าเผยความรังเกียจขณะจ้องเขา “นายทำอะไร?”
ฟางฮ่าวเจี๋ยถูกหลบก็รู้สึกผิดหวัง ถ้าได้กอดฮวาเยว่หรงคงดีไม่น้อย
แต่เขาก็ไม่ได้เสียใจมาก อย่างไรเสียเขาก็รู้จักฮวาเยว่หรงมานาน ไม่ใช่เพิ่งรู้จักวันนี้ รู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นคนเย็นชาแบบนี้ เขายังไม่เคยได้จับมือเธอด้วยซ้ำ