กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 182 ฉันจะให้โอกาสพวกคุณได้ประลองกันสักครั้ง
หยางเถี่ยลังเลอยู่สองวินาที สุดท้ายก็เลือกยอมรับ ที่สำคัญคือเขารู้ว่าราชครูฮวาถามเช่นนี้ แสดงว่ารู้อยู่แล้ว
“ใช่”
เขาพยักหน้าแล้วเงยหน้ามองราชครูฮวา
“เล่าให้ฉันฟังหน่อยว่ามีความแค้นอะไรกัน”
จากนั้นหยางเถี่ยก็เล่าเรื่องที่ซูเฉินฆ่าครอบครัวหยางจงไห่ โดยไม่ได้แต่งเติมอะไรหรือใส่ความแค้นของตัวเองลงไป เขาเล่าเรื่องนี้จากมุมมองของคนนอก
เขารู้ว่ามีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะไม่ทำให้ราชครูฮวาไม่พอใจ แค่บอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้ราชครูฮวารู้ก็พอแล้ว เขาไม่ควรใช้อารมณ์ส่วนตัวชี้นำการตัดสินใจของราชครูฮวา
ราชครูฮวามองเขาอย่างเรียบเฉย ไม่ได้พูดอะไร มือทั้งสองประสานกัน นิ้วชี้เคาะหลังมือเบา ๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่