กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 170 ราวกับบดขยี้หมาตัวหนึ่งให้ตาย
ซูเฉินมองเขาด้วยรอยยิ้ม ชื่นชมความตกใจและความหวาดกลัวของเขาในเวลานี้
อันที่จริงซูเฉินเองก็ประหลาดใจไม่น้อยที่เย่เว่ยยางเป็นประมุขหอผิ่นเซียง เพราะหอผิ่นเซียงไม่ใช่องค์กรเล็ก ๆ ในสามนครแดนใต้ และเย่เว่ยยางที่เป็นประมุขหอก็ถือเป็นบุคคลสำคัญผู้หนึ่งของแถบนี้
แต่บุคคลสำคัญเช่นนี้กลับถูกปรมาจารย์ขอบเขตมนุษย์สวรรค์อีก 3 คนไล่ล่าเอาชีวิต แค่นี้ก็ไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว และยังเผยพิรุธออกมาไม่น้อย