กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 135 เกลียดคนทรยศที่สุด
หยางจงไห่ตายแล้ว
ไม่นาน หยางจงไห่ก็ถูกตามทัน ก่อนจะถูกแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนตายทั้งเป็น
เขาตายอย่างทุกข์ทรมาน ดวงตาเบิกกว้างเท่ากระดิ่งทองแดงก่อนสิ้นใจ ดูก็รู้ว่าตายตาไม่หลับ
ในฐานะบุคคลสำคัญคนหนึ่งของนครมังกร ไม่ว่าใครก็ไม่เคยคิดว่าหยางจงไห่จะตายด้วยวิธีนี้ แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยคาดคิดว่าจะต้องตายอย่างอัดอั้นเช่นนี้ พูดได้ว่าเป็นการตายที่เขา...
ซูเฉินไม่ได้ลงมือด้วยตัวเอง แต่กลับรู้สึกสะใจยิ่งกว่าลงมือเองเสียอีก ความอัดอั้นในใจสลายไปไม่น้อย
เขาหลับตาลงแล้วพึมพำกับตัวเอง “คุณปู่เล็ก ขอให้ไปสู่สุคติ ผมฆ่าหยางจงไห่ ล้างแค้นให้ท่านแล้ว”