กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 132 ความหวาดกลัวของหยางจงไห่
ทันทีที่เห็นซูเฉิน หานเชียนเสวี่ยก็แทบจะร้องออกมา โชคดีที่เธอข่มใจไว้ได้ทัน
จังหวะนั้นเอง สายตาของเธอประสานเข้ากับซูเฉิน เธอเข้าใจความหมายของเขาทันที…
“แย่แล้ว ซูเฉินกำลังจะลงมือกับหยางจงไห่!”
หานเชียนเสวี่ยใจสั่นระรัว ความตึงเครียดถาโถมเข้ามาจนหยุดไม่อยู่
จากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้ว่าซูเฉินเหมือนจะมาจากทางห้องหอ แล้วตกลงซูเฉินทำอะไรหานเชียนโหรวหรือเปล่า ตอนนี้เธอมืดแปดด้าน ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง